1. Komunikacja z audytorium.

• Podstawy komunikacji z grupą: procesy grupowe, style myślenia. Zaprezentowanie znaczenia wizerunku dla efektów pracy prezentera.
• Nauczenie się rozpoznawania u siebie objawów tremy.
• Poznanie prostych sposobów zapanowania nad niektórymi objawami zdenerwowania.
• Pokazanie jak różne zachowania prezentera oddziałują na odbiorców.
• Zrozumienie mechanizmów istotnych w pracy głosem i gestami / ruchem.
• Sposoby angażowania słuchaczy w wystąpienie prezentera.
• Radzenie sobie ze słuchaczami nadmiernie aktywnymi i nieprzyjaznymi.

Komunikacja werbalna

• Prowadzenie dyskusji. Utrzymywanie uwagi audytorium – motywowanie do aktywnego słuchania. 
• Słowa sterujące – operowanie językiem korzyści.
• Wykorzystanie komunikatu zwrotnego.

Komunikacja niewerbalna

• Gestykulacja.
• Postawa.
• Kontakt wzrokowy.
• Głos i artykulacja.

2. Przygotowanie do prezentacji.

• Pokazanie wagi wstępnych założeń dla efektywności prezentacji i samopoczucia prezentera.
• Nauczenie ustalania istotnych założeń, priorytetów a następnie ścisłego trzymania się ich.
• Poznanie sposobów na zróżnicowanie prezentacji pod względem metod i treści z uwzględnieniem różnego audytorium (prezentacje dla klienta wewnętrznego/ działów wewnętrznych/podległych pracowników dla zwierzchników).
• Ustalenie celu i harmonogramu prezentacji.
• Dobór treści do założonego celu.
• Budowa logicznej struktury ściśle związanej z realizowanym celem.
• Określenie grupy docelowej oraz jej zainteresowań i dostosowanie do niej treści prezentacji.

3. Planowanie prezentacji, precyzyjny dobór treści.

• Przygotowanie do pracy z precyzyjnym konspektem pozwalającym na zrealizowanie zaplanowanych założeń.
• Nauczenie się sposobów na szybkie rozpoznanie oczekiwań i nastawień audytorium. 
• Dostarczenie narzędzi pozwalających na przygotowanie ustrukturalizowanej prezentacji.
• Przygotowywanie konspektu prezentacji.
• Określanie kryteriów sukcesu, – czyli co jest dla nas ważne, dlaczego decydujemy się na prezentację i po czym poznamy, że osiągnęliśmy cel.
• Definiowanie adresatów prezentacji lub/i określanie ich oczekiwań i nastawień.
• Dostosowanie treści prezentacji do różnych uczestników i ich oczekiwań.
• Umiejętne unikanie niepotrzebnych dygresji.

4. Narzędzia pracy prezentera.

• Pokazanie istotnych różnic w sposobie przygotowywania materiałów do prezentowania, dla siebie (notatki, przypomnienia) i słuchaczy (do rozdania) – zależnie od zaplanowanego celu prezentacji. 
• Nauczenie wybierania rekwizytów i pomocy, które zwiększą zainteresowanie słuchaczy.
• Poznanie konwencjonalnych i mniej konwencjonalnych metod prezentowania.
• Materiały źródłowe (skąd czerpać inspirację do pisania materiałów, cytaty).
• Materiały dla słuchaczy.
• Materiały / notatki własne.
• Rekwizyty.
• Rzutnik, flipchart itp.
• Celowe zarządzanie przestrzenią.

5. Trudne zmiany.

• Pokazanie jak można dostosowywać prezentację do zmieniających się odbiorców .
• Zlikwidowanie obawy przed koniecznością dokonywania zmian we wcześniej przygotowanym wystąpieniu.
• Sytuacje awaryjne – prezentacje niezaplanowane.
• Elastyczne reagowanie na potrzeby publiczności.
• Dokonywanie zmian w ostatniej chwili i na bieżąco.

6. Ćwiczenie praktyczne prezentacji metodą Feedback by demonstration. 

• Utrwalenie nabytej wiedzy i umiejętności.
• Szlifowanie „niedoskonałości”.
• Wspólna ocena pracy poszczególnych członków szkolenia poprzez informację zwrotną.